De Vereniging voor Katholieke Kinderuitzending (ook onder de naam Nederlandse Katholieke Vereniging voor Kinderuitzending) kwam in 1955 voort uit het Nederlands RK Huisvestingscomité (later Stichting Mensen in Nood) dat in het begin van de Eerste Wereldoorlog werd opgericht en hulp gaf aan door de oorlog verdreven Belgische kinderen. Na de Tweede Wereldoorlog bracht de vereniging verzwakte Nederlandse kinderen in plattelandsgezinnen en kinderkolonies onder, de zogeheten kinderuitzending. In de bisdommen Haarlem en Rotterdam was de naam later Stichting Katholieke Kinderhuizen. De Vereniging exploiteerde Kinderhuis St. Antonius in Bakkum en Kleuterhuis Prinses Marijke in Zeist.