Willibrordus Johannes Berger (1919-2007) werd geboren te Utrecht. In 1944 werd hij tot priester gewijd. Hij studeerde psychologie in Nijmegen, waar hij in 1968 promoveerde. Vanaf 1955 was hij zielzorger in de Utrechtse Van der Hoevenkliniek. Van 1963 tot 1984 was hij verbonden aan de Kath. Universiteit Nijmegen, als wetenschappelijk medewerker, lector en vanaf 1980 als hoogleraar in de pastorale psychologie en de godsdienstpsychologie. In 1976 reorganiseerde hij de Pompekliniek in Nijmegen, waardoor deze van de ondergang gered werd. Ook het Instituut voor Psychiatrie van het UMC St. Radboud hielp hij in 1985 uit een crisis te komen. Hij was tot 1998 ook voorzitter van het Katholiek Studiecentrum voor Geestelijke Volksgezondheid (KSGV). In 1981 maakte hij bekend reeds lang een relatie te hebben. Hij trad uit en trouwde in 1983. Berger overleed in Malden.