Huijbers studeerde geschiedenis in Utrecht (doctoraal 1907). Tijdens zijn studietijd was hij bestuurslid van de katholieke studentenvereniging Veritas en redacteur van het Annuarium der R.K. Studenten. Van 1910 tot 1917 was hij in verschillende plaatsen werkzaam als leraar bij het middelbaar onderwijs. Hij promoveerde in 1913. Vanaf dat jaar was hij ook docent aan de R.K. Leergangen. In 1923 werd hij hoogleraar in de algemene en vaderlandse geschiedenis der nieuwere tijden aan de RK Universiteit te Nijmegen. De geschiedenisboeken voor het middelbaar onderwijs die hij met J. Kleijntjens SJ schreef beleefden talrijke drukken. Hij had een slechte gezondheid en overleed in 1929 aan een nierkwaal.