Jan van Westerhoven (1910-) trad in bij de Paters van de Heilige Harten (kloosternaam Ferdinand) en werd in 1935 tot priester gewijd. Hij was van 1936-1964 docent filosofie en theologie aan seminaries van zijn orde. Later was hij overste van het groot-seminarie in Valkenburg. Daarna werd hij directeur van het gezinspastoraat van de orde, dat op verzoek van parochies bijstand verleende in de zielszorg. Tot 1976 was hij secretaris van de Nederlandse provincie van zijn congregatie. In 1977, toen hij al met emeritaat was, werd hij nog parochiepriester op een eilandje van de Fär Oer. Daarvoor leerde hij nog de taal, het Föroisk, verwant aan het oud-Noors.