Dirk van Eck (1911-1968) werd geboren te Amersfoort. Hij studeerde vanaf 1934 rechten aan de RK Universiteit te Nijmegen, waar hij in 1938 cum laude afstudeerde. In 1939 werd hij benoemd tot lector in het strafprocesrecht en de criminologie. Na de sluiting van de Nijmeegse universiteit in april 1943 werd Van Eck advocaat en procureur in Nijmegen. Na de bevrijding werd hij raadsheer in het Bijzonder Gerechtshof in Arnhem. In 1947 promoveerde hij. In hetzelfde jaar werd hij benoemd tot hoogleraar strafrecht, strafprocesrecht en criminologie. Van Eck was een traditionele, trouwe katholiek. Hij stierf plotseling op 56-jarige leeftijd.