Willem Karel Maria Grossouw (1906-1990) werd geboren te Amsterdam. Hij volgde zijn priesteropleiding aan het groot-seminarie Haaren. In 1930 werd hij tot priester gewijd. Van 1930 tot 1934 studeerde hij aan het Pauselijk Bijbelinstituut te Rome, waar hij in 1936 promoveerde. Daarop werd hij docent Bijbelexegese aan het grootseminarie te Haaren. Vanaf 1947 was hij hoogleraar in de Exegese van het Nieuwe Testament aan de Theologische Faculteit in Nijmegen. Hij was bestuurslid van de Katholieke Bijbelstichting (KBS). Hij speelde een rol in het zogenaamde "ezelproces" tegen G.C. van het Reve en pleitte voor diens vrijspraak. In 1969 legde hij vanwege zijn huwelijk het priesterambt neer. Hij overleed in 1990.