Het Centraal Adviesbureau voor Priesters en Religieuzen (CAPER) werd in 1967 opgericht door het episcopaat en de religieuze oversten in Nederland. Directeur werd de Untrechtse studentenpastor N.J.M. Vendrik. Hij werd in 1980 opgevolgd door A.A.J.Pfaff MSF. Het CAPER bood pastorale en psychische begeleiding van diegenen die tijdens hun ambtsuitoefening of kloosterleven moeilijkheden ervoeren. Geleidelijk verschoof de behoefte. Waren het in het begin vooral religieuzen en priesters die dachten over uittreding, sinds het midden van de jaren zeventig wilden velen, ondanks hun problemen met bijvoorbeeld de uitoefening van hun ambt of het verplichte celibaat, hun levensstaat handhaven. Eind 1978 besloot bisschop J. Gijsen van Roermond zijn subsidie aan het CAPER in te trekken. In 1989 trokken ook de vrouwelijke religieuzen hun subsidie in. Door het ontbreken van deze subsidies viel het doek voor CAPER. Per 1 januari 1990 werd het adviesbureau opgeheven.