Petrus Cornelis Johannes (Piet) van der Kooij (1893-1969) werd geboren te ’s-Gravenhage. In 1916 trad hij in bij de Congregatie van de Priesters van het H. Hart van Jezus (SCJ). Hij werd in 1923 te Rome tot priester gewijd. Hij studeerde kerkelijk recht en theologie in Rome en Jerusalem. Daarna werd hij professor in de exegese aan het seminarie van zijn orde in Liesbosch. In 1938 werd hij studentenmoderator in Delft. Hij was mede-oprichter van het Studiegenootschap Neerlands Toekomst te Den Haag. Het hield zich bezig met de politieke verhoudingen vlak na de Tweede Wereldoorlog, met name de verhouding Nederland-Duitsland. In 1951 werd hij zielzorger van het Nederlands-sanatorium voor astmalijders te Davos, waar hij in 1969 plotseling stierf en waar hij ook begraven is.