In 1969 richtte de Roermondse kapelaan P. van Can een Jongerenparochie op in de Caroluskapel. Al gauw werd de naam veranderd in Jonge Kerk Roermond. Na het aantreden van bisschop Gijsen werd er vanuit bisdom en dekenaat steeds kritischer naar de ontwikkeling van de Jonge Kerk gekeken. In 1978 werd de Jonge Kerk lid van de Basisbeweging Nederland (BBN) en veranderde haar naam in Oecumenische Basisgroep Jonge Kerk Roermond. In deze jaren groeide het oecumenische karakter van de gemeenschap. De samenwerking met een door Gijsen benoemde jongerenpastor liep vast. De basisgroep nam voor eigen rekening een jonge redemptorist in dienst. In 1984 ontnam het bisdom het gebruik van de Caroluskapel. In 1985 betrok men de Ursulakapel. In 1989 stelde Jonge Kerk een reformatorische vrouw aan als pastor. Ook daarna was vrijwel steeds een vrouw pastor van Jonge Kerk.