Franciscus Hubertus Thijssen (1904-1990) werd geboren te Rotterdam. Hij studeerde aan het Gregorianum in Rome, waar hij promoveerde. Hij werd priester gewijd in 1929. Hij was van 1929-1934 kapelaan in Zevenaar en van 1934-1948 in Utrecht. Hij was vooral actief in de oecumene. In 1948 werd hij vrijgesteld voor de oecumene. In de Apologetische Vereniging Petrus Canisius doorbrak hij de geslotenheid. De Vereniging werd omgevormd tot de meer oecumenisch ingestelde Sint Willibrordvereniging, waarvan hij hoofdbestuurslid werd. Thijssen was bevriend met J. Willebrands. Zij namen samen het initiatief tot de Conférence catholique pour les questions oecuméniques (1952), voorloper van het Secretariaat voor de Eenheid. Tijdens het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) was hij peritus. Theologisch bleef hij een aanhanger van de traditionele leer. Thijssen overleed te Tilburg.