ArchiefnaamVincentiusvereniging Nederland
Geschiedenis archiefvormerDe Vincentiusvereniging-Nederland - oorspronkelijk Vereniging van Sint Vincentius a Paulo - werd opgericht in 1846 in Den Haag naar Frans voorbeeld. Deze Haagse ‘konferentie’ sloot zich aan bij de Algemene Raad te Parijs. In de daarop volgende jaren breidde de vereniging zich snel uit over heel Nederland. Het lidmaatschap van de vereniging was voorbehouden aan mannen. Pas in 1948 werden dameskonferenties opgericht. Gemengde konferenties ontstonden tien jaar later. Kenmerkend voor het Vincentiuswerk was de persoonlijke benadering van de problemen. De materiële ondersteuning diende daarbij als hulpmiddel. De vereniging stichtte scholen, bibliotheken, spijskokerijen en kledingmagazijnen. Maar zij richtte zich ook op kinderbescherming, gezinsvoogdij en reclassering. Om de werkzaamheden op elkaar af te stemmen werden Bijzondere Raden opgericht. In de tweede helft van de twintigste eeuw werden op diocesaan niveau Centrale Raden opgericht. Na de Tweede Wereldoorlog liep het ledental terug. De invoering van de Algemene Bijstandswet in 1965 leidde zelfs tot een dramatische terugval. De laatste jaren zoekt de vereniging samenwerking met andere vrijwilligersorganisaties op het terrein van de hulpverlening.