Lambert Simon (Den Helder 1909 – Nieuwegein 1987) was als kunstenaar autodidact. Hij is begonnen in het bedrijf van zijn vader die een steen-houwerij en later een handel in bouwmaterialen had, totdat hij in 1927 de kans kreeg om naar Parijs te gaan waar hij twee jaar verbleef en in kunstenaarskringen verkeerde. Daar maakte hij kennis met Otto van Rees, die hem in contact bracht met de groep kunstenaars en schrijvers rondom De Gemeenschap. Hij vestigde zich in Utrecht, waar hij de rest van zijn leven zou blijven. In de jaren ’30 was hij vooral als tekenaar en illustrator actief. Zo verzorgde hij de omslagtekening voor het overzichtswerk van Clemens Meuleman Hedendaagsche religieuse kunst (1936). In 1934 maakte hij een anti-Duitse spotprent, wat niet verhinderde dat hij fascistische sympathieën koesterde en lid werd van het Nationaal Front. Na de oorlog leverde hij enkele jaren spotprenten voor het dagblad De Tijd, die het confessionele standpunt verdedigen en vaak een anticommunistische strekking hebben. Zijn stijl fluctueerde maar vertoont in de loop der jaren een ontwikkeling van gematigd expressionistisch en neobarok naar neobyzantijns tot goeddeels abstract in de jaren ’60. In de tijd van de Wederopbouw kreeg hij vele opdrachten van kerkelijke zijde voor het maken van muurschilderingen en glas-in-loodramen. Zijn reputatie als monumentaal kunstenaar blijkt ook uit de 93 meter lange gangmuur in de nieuwe medische faculteit van de Nijmeegse universiteit (1955), die hij vulde met een doorlopende cyclus van de zwerftochten van Odysseus. Tegelijkertijd waren er minder prestigieuze opdrachten voor communieprentjes en een Handleiding voor het vervaardigen van Kerstkribbefiguren uit triplex. In 1955 werd hem gevraagd Kardinaal de Jong te portretteren. Lambert Simon was aangesloten bij de AKKV (Algemeene Katholieke Kunstenaarsvereeniging) en het SIAC (Secretariat International des Artistes Catholiques).