Al in 1910 werd de priester Henri Poels door de bisschop aangesteld als aalmoezenier voor de mijnwerkers. De kerkelijke macht in de mijnstreek was toen alomtegenwoordig maar verloor na de oorlog aan invloed. In 1943 werd in het bisdom Roermond begonnen met een vorm van arbeidspastoraat waarbij de Kapucijnen vanaf het begin betrokken waren. In de jaren 1960 had het Limburgse bedrijfsapostolaat de volgende districten: Noord en Midden Limburg, Maastricht, Heerlen, Kerkrade, Sittard-Geleen, Roermond e.o., Weert, Venlo-Tegelen en Noordelijk Noord-Limburg. Vanaf 1953 werkten de vijf diocesane hoofdaalmoezeniers samen in een Landelijke Contactraad Bedrijfsapostolaat (LCB). De diocesane bedrijfsapostolaten gingen samenwerken in de Stichting Bedrijfsapostolaat Nederland (SBN) die in 1970 werd opgericht. Vanaf 1972 gingen op hun beurt SBN en het protestantse Centraal Interkerkelijk Bureau voor het Bedrijfsleven (CIBB) samenwerken in Dienst in de Industriële Samenleving vanwege de Kerken (DISK).