Johannes Wilhelmus Cramer (1817-1884) werd geboren te Amsterdam. Hij studeerde medicijnen in Leiden en promoveerde in 1840. Hij vestigde zich als arts in Amsterdam. Cramer zette zich zijn hele leven in voor de katholieke emancipatie. In zijn jonge jaren stond hij in intensief contact met J.A. Alberdingk Thijm en Judocus Smits. In de jaren 1840-1857 nam hij deel aan bijna elk katholiek initiatief. Hij was één van de mede-oprichters en redacteur van De Tijd en één van de initiatiefnemers van de letterkundige Vrijdagsche Vereeniging. Daarnaast zat hij in diverse redacties en was hij voorzitter van de H. Willibrordus Vereniging, lid van het Katholieke Onderwijsgezelschap ‘St. Cassianus’ en de ‘Correspondance de Genève’. Naast dit alles hield hij zich ook bezig met financiële zaken. Hij regelde leningen voor vele projecten zoals voor de Zuiderzeedrooglegging, de pauselijke lening in 1864 voor Pius IX en de Don-Carlos lening. Cramer was gehuwd met Celestine Wassink en kreeg negen kinderen. Hij overleed in 1884 te Breukelen.