De Stichting Katholieke Gezinszorg in Noord-Holland was onderdeel van de Stichting Katholieke Gezinszorg en Gezinshulp in de bisdommen Haarlem en Rotterdam, opgericht in 1946. De oorsprong ligt in de naoorlogse nood in de gezinnen. De gezinsverzorgsters kregen een opleiding, waaronder een godsdienstcursus. Ze werden gezien als deel van het lekenapostolaat. Ze werkten onder leiding van maatschappelijk werksters en hun taak kwam dikwijls neer op het vervangen van de moeder in het gezin. De Noord-Hollandse stichting had plaatselijke afdelingen. In 1946 sloten de diocesane stichtingen zich aaneen tot de Stichting Nationale Katholieke Gezinszorg, ook wel genoemd Nationale Stichting voor Katholieke Gezinshulp. De invoering van de AOW leidde tot minder directe hulp van kinderen aan hun bejaarde ouders. Daarom werd ook bejaardenhulp gegeven. De komst van wasmachines en andere hulpmiddelen in de huishouding maakte in de jaren zeventig de traditionele gezinshulp langzamerhand overbodig. De stichting werd in 1978 opgeheven.