Th H. Bot (1911-1984) werd geboren in Dordrecht en groeide op in Apeldoorn. Hij studeerde in 1936 in Utrecht af op Indologie en Indisch recht. Hij werkte tot 1942 bij de Dienst Oost-Aziatische Zaken en was ambtenaar BB in Indonesië. Tijdens de oorlog was hij krijgsgevangen dwangarbeider aan de Birma-spoorweg. Na de oorlog kwam hij in dienst van het Ministerie van Overzeese Rijksdelen en was betrokken bij het dekolonialisatieproces. Van 1959 tot 1963 was hij in het kabinet De Quay als Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken belast met Nieuw-Guinea. Hij was daarna minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen in het kabinet Marijnen en van 1965 tot 1967 minister zonder portefeuille belast met ontwikkelingshulp in het kabinet Cals. Met de Nota Hulpverlening aan Minder Ontwikkelde Landen legde hij de grondslag voor het Nederlandse beleid tegenover de Derde Wereld. Na de val van het kabinet Cals in de ‘nacht van Schmelzer’ verdween Bot uit de politiek. Hij was daarna ambassadeur in Canada en Oostenrijk.