Neutrale Groene Kruisverenigingen werden aan het begin van de twintigste eeuw opgericht. In Limburg waren deze in feite katholiek, maar in Brabant was dat niet het geval. Om die reden werden daar de eerste Wit-Gele Kruisafdelingen opgericht. De rest van Nederland volgde spoedig. In 1923 kwam de Nationale Federatie Het Wit-Gele Kruis tot stand, met inbegrip in 1925 van het Limburgse Groene Kruis. De instellingen zorgde onder meer voor kraamzorg, wijkzusters en consultatiebureaus. Vanaf 1964 beraadden het Wit-Gele Kruis en het Limburgse Groene Kruis zich over structuurverandering. Er waren 640 plaatselijke afdelingen met ieder een eigen juridische vorm. Vanaf de jaren zestig kwam bovendien de discussie op gang over het katholieke karakter. In 1967 werd de Stichting Samenwerkende Landelijke Kruisverenigingen opgericht, waarbij ook het protestants-christelijke Oranje-Groene Kruis zich aansloot. In 1978 volgde een fusie tot Nationale Kruisvereniging.