In navolging van Baden Powell, de grondlegger van het verkennen voor jongens, werden in Nederland vanaf 1910 Padvindersgroepen opgericht, die in 1915 gingen samenwerkten in de Nederlandse Padvindersvereniging (NPV). Ook enkele katholieke Padvindersgroepen sloten zich aan. In 1930 werd de vereniging 'De Katholieke Verkenners' opgericht, als zelfstandig onderdeel van de NPV. Vanaf 1938 was er gelijkwaardige samenwerking met de NPV in de Nationale Padvindersraad. In 1941 werd de gehele padvindersbeweging door de Duitse bezetter opgeheven. De Katholieke Jeugdbeweging (KJB) werd officieel in 1947 opgericht. De KJB vormde de overkoepeling van de Katholieke Verkenners, het Jongensgilde en de Jongensclubs en Patronaten. Van deze groeperingen was de Katholieke Verkenners verreweg de grootste. In 1955 sloot ook het Limburgse Gilde Jong-Nederland zich bij de KJB aan. In 1962 werd de KJB opgeheven ten behoeve van een grotere zelfstandigheid van de aangesloten verenigingen. Na 1962 haalde de Katholieke Verkenners de banden met de neutrale Nationale Padvindersraad en met de Katholieke Nederlandse Gidsen Beweging steeds nauwer aan, hetgeen in 1968 resulteerde in een federatie Scouting Nederland. In 1972 kwam het tot een volledige fusie.